LEMMER – Martin en Martha Adema uit Lemmer zijn vandaag – 17 mei 2025 – maar liefst 70 jaar getrouwd. De liefde tussen de nu 94-jarige Martin en de 92-jarige Martha ontstond op kantoor in Amsterdam waar ze beide op vijf hoog bij een verzekeringsmaatschappij werken. In een hele collegiale sfeer en toen hij haar moest inwerken, werd al snel duidelijk dat de twee elkaar leuker vonden dan gewoon leuk. Hij had echter al wel een soort vriendinnetje. “Maar toen heeft Martha haar keurig een briefje gestuurd waarin ze aangaf dat die relatie over was en dat wij nu samen waren.”

Geen werk in Sneek

Martha was overigens een ras Amsterdamse, hij kwam uit Sneek. Het gebrek aan werk had hem naar de grote stad gebracht. “Je had maar een paar bedrijven in de beginjaren van 1940 in Sneek en in Amsterdam was natuurlijk veel meer te doen.” Martin was wel op de bonnefooi naar de hoofdstad getogen en kon daar voor 3 gulden per week een pensionnetje huren. “Maar wel aan de Vondelstraat.” Toen hij zijn eerste loon kreeg – 90 gulden – besloot hij snel dat het met zo’n huur niet lukte. “Toen heb ik mijn koffer aan een touw naar beneden gelaten en wilde ik er na 2 weken vandoor gaan. Ik had de huur wel betaald tot dat moment. Maar mijn hospita ontdekte dat.”

Op dinsdag getrouwd: dat was gratis

Het ene pension volgde het andere in de jacht op de goedkoopst mogelijke behuizing. Hun relatie was al vrij snel serieus en ze hadden beide de wil om vooruit te komen in het leven. Daarom togen ze op een dinsdag naar het gemeentehuis aan de Nieuwezijds Voorburgwal om daar in het huwelijk te treden. “Want dan was het gratis.”  Met 2 lonen was het vervolgens gemakkelijker om een pension te huren. “Maar we deden alles om het wat breder te krijgen. Op de zaterdagmiddag hadden we er een bijbaantje bij, zodat we een leuk spaarpotje konden opbouwen.”

Bijzondere bijbaan

Haar bijbaantje was heel bijzonder: ze werkte als wat we nu als mannequin of model zouden noemen voor de confectie. “Haar maten waren zo perfect dat grote bedrijven als C&A haar als de standaard gebruikten.” De ontwerpen werden dus op haar lijf geschreven als het ware.

Engels leren

Martin was ook erg ambitieus in zijn werk en zag bijna de hele wereld aan zich voorbijtrekken in diverse functies. “Mijn eerste buitenlandse baan was in Engeland. Ik wilde mijn Engels verbeteren en had gereageerd op een vacature in Farmers Weekly. Ik maakte met een coaster van een 298 ton voor 5 gulden de overtocht. “Hij werkte er 3 seizoen op een boerderij en op de eerste dag van zijn nieuwe avontuur was er een sneeuwstorm. De nog kleine lammetjes moesten uit het land worden gehaald en die verstopte hij onder zijn jas om ze in veiligheid te brengen. “Het Engels leerde ik trouwens in de pub.: 

Internationale banen: tot aan Moscow

Terug in Nederland na die 3 seizoenen moest hij daar opnieuw werk zoeken. “Ik werd ambtenaar bij de gemeente Amsterdam. Maar daar voelde ik me niet thuis. Ik vond dat ze mensen daar heel naar behandelden.” Vervolgens kwam hij in de bandenindustrie terecht – bij Michelin. “Met geweldige collega’s.” Er volgden allerlei internationale banen bij grote bedrijven die trailers leverden, maar ook bij transportbedrijven waarbij hij in Scandinavië voor retourvrachten moest zorgen. “Zit ik op een gegeven moment in een sauna in Finland en kom ik in contact met een Rus die 100 tractors had gekocht, maar er ook 100 trailers bij nodig had.” Het bracht hem tot op het Rode Plein in Moscow en hij bezocht zelfs het gebalsemde lichaam van Lenin na diens dood.

Werk werd steeds omvangrijker

Bij een Amerikaanse firma werd hij aangenomen voor meer van dit soort deals binnen heel Europa. Het werk werd steeds omvangrijker. “Terreinen huren, personeel aannemen, het hoorde er allemaal bij. Ik vind wel dat het allemaal veel speelser ging toen en dat de collegialiteit veel groter was.”

Martha zorgde dat thuis alles op rolletjes liep

Terwijl hij veel weg was of onderweg, zorgde Martha thuis ondertussen dat alles op rolletjes liep. Het gezin was inmiddels gezegend met 2 zonen en een dochter. Inmiddels zijn er ook al 4 kleinkinderen. Een van de zonen woont tegenwoordig op de Filipijnen. “Zij zorgde ervoor dat thuis alles heel goed geregeld werd en heeft de kinderen een heel goede opvoeding gegeven,” zegt Martin daarover. “We hadden dezelfde gedachten over het leven. Een drive om iets op te bouwen. We werkten beide hard. We zaten helemaal op 1 lijn.”

Israël

Martin maakte in zijn werkbare leven ook nog een uitstapje naar Israël waar ze allerlei transportmateriaal nodig hadden. “Dat ging dan van Rotterdam naar Haifa. Tijdens de Jom Kippoer oorlog.”

Samen leuke dingen doen

Gelukkig was er ook nog voldoende tijd om samen veel dingen te doen. Ze gingen zo veel mogelijk samen op vakantie. En hebben niet alleen alle Europese landen wel gezien, maar ook Nieuw-Zeeland en Singapore bijvoorbeeld. “En ik deed zelf graag aan wedstrijdzeilen in de Pampus.” De kinderen vonden het vooral heerlijk om met hun ouders buitenactiviteiten te doen.

“Toevallig in Lemmer terecht gekomen”

Hoe ze 30 jaar geleden in Lemmer terechtkwamen is een heel bijzonder verhaal. “We hadden een schip gekocht in Makkum, maar woonden toen in Reeuwijk. Vanuit daar gingen we op zoek naar een ligplaats. We gingen hier eens kijken en kwamen bij Luitzen Overwijk de makelaar terecht. We vroegen ons af wat de huizen hier zouden kosten. De prijzen bleken heel erg mee te vallen.” Ze gingen kijken naar wat woningen en toen werd er opeens op het raam geklopt door de vorige bewoonster. “Het bleek een Duitse vrouw te zijn die haar man net had verloren. Zij wilde dolgraag de woning verkopen en de vraagprijs was meer dan acceptabel.” Ze bedachten dat ze het huis wel wilden kopen om het door te verkopen met wat winst. “Maar toen gingen we hier eens een nachtje slapen en nog eens en toen kwamen we tot de conclusie dat we hier gewoon wilden blijven.” Inmiddels wonen ze hier dus al 30 jaar en tot volle tevredenheid. De buren om hen heen komen op dezw speciale dag ook af en aan lopen met cadeaus en felicitaties. “We voelen ons hier heel erg thuis.”

Zoveel mogelijk zelfstandig wonen

Ze wonen verder nog helemaal zelfstandig en worden alleen eens in de 2 weken geholpen door een kei van een dame die hun huis schoonmaakt. “En ik ben pas afgelopen week gestopt met het zelf doen van de tuin. Die is best groot en ik was altijd min of meer kapot daarna.”  

Duitse herders trainen

Martins baan bij een Amerikaans trailerbedrijf kende een naar einde toen de zaak werd verkocht aan een Chinese investeerder en alle werknemers eruit werden gegooid. “Ik was toen 50 en dat was echt een enorme klap.” Hij ging daarna wel als freelancer aan de slag, maar het werd nooit meer zo mooi als in al die jaren daarvoor. Wel ontwikkelde hij toen een andere hobby en ging hij Duitse herders trainen. Hij won er vele prijzen mee, maar nam ze bijvoorbeeld ook mee op de surfplank en leerde de kleine puppy’s zo zwemmen. De honden werden ook ingezet als speurhonden bij het opsporen van illegalen in containers.

Saamhorigheid en doorzettingsvermogen

Martha had naast haar werk en later haar gezin eveneens de nodige hobby’s. “Ze roeide veel, zat bij de plattelandsvrouwen en tenniste veel. Ze heeft ons ook echt geleerd om zelfstandig te worden en ons eigen pad te bewandelen,” zegt zoon Bert Adema daarover. “En ze hebben ons vooral geleerd wat saamhorigheid is en doorzettingsvermogen. Ze zijn ook altijd het positieve blijven zien en dat hebben ze ook op ons overgebracht.”