LEMMER – Op dinsdag 19 mei overleed Jan Veeneman op het moment dat hij naar huis zou gaan na een nieuwe hartklepoperatie in het MCL. In Lemmer kende bijna iedereen hem wel als de enthousiaste, vrolijke man die al jarenlang op tal van plekken met zijn accordeon optrad. Jan werd 81 jaar.

Jan Veeneman werd op 3 december 1944 geboren in de kraamkliniek in Apeldoorn. Zijn ouders woonden in het gehucht Wiesel vlak bij Apeldoorn. In 1948 verhuisde de kleine Jan met zijn ouders, midden in de strenge winter naar Posterenk; een buurtschap vlak bij Twelloo. Zijn vader had daar een café annex kruidenierswinkel gekocht. Het gezinnetje verhuisde daarnaartoe in een oude leger Jeep en dat trok indertijd veel bekijks. Moeder was zwanger en kleine Jan lag in dekens ingepakt in de Jeep. Toen Jan uit de Jeep werd getild, riepen de buurkinderen die om de Jeep waren komen staan om het wonderlijke gezelschap te aanschouwen: ”Kiek, doar hey Jozef en Maria!” En toen ze vervolgens aan Jantje vroegen hoe hij heette, antwoorde die na lang zwijgen: ”Jantje Donderkop.” Deze naam heeft hij lang gehouden.

Kuif

In Posterenk hadden de ouders van Jans beste vriend Wim Smit een winkel met onder meer radio’s, bandrecorders en de allereerste televisies. De tv’s werden bij bijzondere gelegenheden, zoals voetbalwedstrijden in het café gezet en daar zag Jan ook Abe Lenstra. Vooral diens kuif intrigeerde hem en hij besloot dat hij er zelf ook zo één wilde. Brylcreem bracht uitkomst.

Liefde voor de accordeon

Jan ontwikkelde daar ook zijn liefde voor muziek en speciaal voor de accordeon. Als kleine jongen maakte hij zelf van lege schoenendozen al een accordeon waarmee hij in familiekring optrad. Maar ook op de boerderij van de buurman voor een aandachtig publiek: de koeien in de stal.

Na grote financiële pech als gevolg van stormschade aan een door vader gehuurde feesttent, verkaste het gezin naar Twello.

Daar werd Jan dikke vriendjes met Arie Nikkels waarmee hij, als jochie van een jaar of negen, ook de Twellose Accordeonverenging bezocht. Hier werd de basis gelegd voor zijn latere muzikale carrière als accordeonist en hoewel hij graag naar het Conservatorium was gegaan, werd dat uiteindelijk de Ambachtsschool. Toen Jan daarna werk vond, ging hij bijna elk weekend spelen met o.a. zijn neef Joop van Oord. Meestal bij dansmatinees in de Apeldoornse horeca.

Verdriet om de kleine Remy

Hij trouwde met Ria van Otterlo en ging in Apeldoorn wonen. Er werden 4 kinderen geboren: Berina, Rinette, Annabel en Remy. Helaas moesten ze de kleine Remy al jong missen en daar hebben Jan en Ria heel veel verdriet van gehad. Enkele jaren later werd dochter Christel geboren.

Inmiddels had Jan een eigen carrosseriebedrijf in Apeldoorn en in die tijd werd ook het chalet in Lemmer aangeschaft op het caravanpark De Brekken.

Ria werd ziek

Ze kwamen er graag in de weekends en de vakanties, maar toen kwam de volgende tegenslag. Ria werd ernstig ziek en overleed. Jan was er kapot van en zijn gezondheid kreeg een flinke dreun. Toch klauterde hij weer bij de wal op, ging definitief in Lemmer wonen en pakte het accordeonspelen ook weer op. Hij leerde paling roken (later ook poon en zalm) en trad overal met zijn accordeon op. Ook werd hij begeleider van het buurtkoor van De Noordster en van het Shantykoor uit Idskenhuizen.

Jan werd een bekende verschijning in Lemmer en omstreken en kwam overal waar hij werd gevraagd met zijn accordeon opdagen. In buurthuizen, verzorgingstehuizen, feesten en partijen, markten, bij het skûtsjesilen. Jan was een graag geziene gast en speelde (en zong) de sterren van de hemel.

Vaste begeleider bij het Lemster Shantykoor

Een jaar of negen geleden werd Jan de opvolger van Nico Spannenburg bij het Lemster Shantykoor. Hij werd daarmee, samen met Bea Berman – die al heel wat jaren bij het Shantykoor op accordeon speelde – de vaste begeleider. Een geweldig team van twee geweldige muzikanten. Bea zorgde ervoor dat de melodie stevig stond waardoor Jan de ruimte had om zijn onnavolgbare improvisaties in te passen. Dat was genieten!

Spelen zonder maar één noot op papier

Want Jan speelde altijd op gevoel, zonder ook maar één noot op papier. Dat was zijn grote kracht. Maar wel elke dag thuis eindeloos op de accordeon spelen. Net zolang tot hij alles wat hij hoorde ook uit het hoofd kon spelen. Vooral de Franse chansonmuziek vond hij geweldig. Zondagsochtends in het clubgebouw van de Zevenwolden oefenen en regelmatig optreden in en buiten Lemmer. Jan was er altijd bij. Want hij was niet alleen muzikant hij was ook vooral liefhebber. Liefhebber van muziek maken en liefhebber van de gezelligheid die dat met zich meebracht. Denk maar eens aan de intocht van de skûtsjes in Lemmer. Jan genoot enorm van dit soort evenementen.

Hilly de Vries

Hij leerde Hilly de Vries kennen waarmee hij een aantal jaren, erg gelukkig, in de Schorpioen woonde. Maar toen ook Hilly ziek werd en overleed, ging Jan weer terug naar zijn chalet aan het water.

Zo verdrietig en zo wrang

Het laatste jaar kwakkelde Jan met zijn gezondheid en de laatste maanden moest hij, in afwachting van een operatie aan zijn hart, steeds vaker zijn geliefde accordeon laten staan en de repetities en optredens van het Shantykoor missen. Groot was dan ook de opluchting toen hij eindelijk de oproep kreeg voor een operatie aan de hartklep. En groot was de vreugde toen hij na enkele dagen het bericht kreeg dat hij naar huis mocht.

Maar zover kwam het helaas niet. Zo verdrietig en zo wrang.

Wat zal Lemmer je missen Jan. Vaarwel beste vriend.

Namens het Lemster Shantykoor: Stoffel Zandstra