LEMMER – Vrijdagavond: politiewagensirenes die voortdurend klinken. Hollende jeugd in witte pakken achterna gezeten door politie, mensen van De Kear en opsporingsambtenaren. Zelfs een heuse politiehelikopter in de lucht (die daarmee direct hun vaardigheden trainde). Menig inwoner van Lemmer dacht dat er heel veel vreselijk dingen aan de hand waren aan het begin van het weekend. Het tegenovergestelde was waar: Het spel de Hunt werd gespeeld waar iedereen heel veel plezier in had. Naast een prachtige avond was ook de insteek dat jeugd op een andere manier in contact komt met politie, opsporingsambtenaren en medewerkers van de Kear.

In sloten en in een bed stekels

Zo’n 180 jongeren verdeeld in twee groepen renden vrijdagavond alsof hun leven ervan af hing tijdens de Hunt, een spel waarbij ze uit handen moesten zien te blijven van diezelfde politie, medewerkers van De Kear en opsporingsambtenaren en medewerkers van Handhaving. Sommigen sprongen in sloten, anderen in bedden stekels, ze verstopten zich, er werden schijnbewegingen gemaakt. Slechts een enkeling bleef als “boef” in een wit pak uit de handen van de mensen die hen moesten aantikken.

Niet gepakt worden en 3 stempels halen

Wie één maal werd aangetikt had overigens nog een leven. Twee plakkaten achter op hun rug maakten duidelijk hoever ze nog in het spel zaten. Waren ze eenmaal aangetikt, dan hadden ze nog 1 blaadje over (dus 1 leven) en konden ze dus nog door met kans twee. Maar ze moesten het niet alleen doen in een uur tijd, in dat uur moesten ze ook nog 3 stempels halen bij posten die heel ver uit elkaar lagen. Posten die werden bemand door vrijwilligers van het AZC in Balk overigens. Bijna ondoenlijk leek het, want de ‘boevenvangers” hadden een groot voordeel: zij waren op de fiets of in een auto terwijl de deelnemers alles lopend moesten doen. En dan moesten ze zich ook nog eens aan heel veel regels houden. Zo mochten ze zich bijvoorbeeld niet in tuinen van mensen verschuilen of een watertje overzwemmen. Sommigen haalden toch een nat pak omdat ze noodgedwongen een sloot in moesten omdat er weer iemand hen op de hielen zat.

Dylano Bootsma: “Verstopt tussen karretjes van de Poiesz”

Dylano Bootsma uit de oudste groep behaalde de finish succesvol en had een fantastisch verhaal. Hij werd zoals zovelen ingesloten door een hele groep boevenvangers die hem wilden aftikken. In het busje van handhaving zaten namelijk meerdere mensen, maar soms kwamen er ook boevenvangers op fiets, auto en busje tegelijkertijd op de jongeren af. “Ik werd ingesloten. Zat in de bosjes. Maar heb me toen verstopt. Er was wel heel veel politie en toen dacht ik wat kan ik doen? Ik heb me toen verstopt tussen de karretjes van de Poiesz. Toen kwam handhaving er ook nog bij en heb ik me achter een auto verstopt. Daarna was er weer iemand en heb ik me weer achter een andere auto verstopt. Vervolgens ben ik gaan sprinten naar het eindpunt van de Hege Fonnen.”

En zo waren er nog veel meer verhalen van de jongeren die vooraf ook dachten dat ze heel veel kans maakten om te ontsnappen, maar waarbij het in de praktijk toch nog vies tegenviel om uit handen te blijven van de tegenpartij. De deelnemers van de eerste groep gaven, nadat zij volledig afgepeigerd terug waren van hun sessie, dan ook advies aan de tweede groep. Waar ze het beste naartoe moesten gaan, waar de meeste politie, handhaving en medewerkers van De Kear zou zijn en wat ze vooral niet moesten doen.

Kapot

“Ik schrik me kapot” zei 1 van de deelnemers. “Elke keer als ik iets zie bewegen denk ik dat zij het zijn.” Iemand die heel hard gerend had, moest even rusten omdat hij steken in de zij had. Politieagent Dick die op zijn fiets achter de jeugd aan ging, gaf de jongen bij een stempelpost het advies om even uit te rusten. “Het gaat me er niet om hoeveel jongeren ik aantik, het moet vooral een leuk spel zijn,” zei hij daarover. Agenten in opleiding leken wat fanatieker: zij renden als gekken achter de boeven aan om hen te “vangen”.  Wat zowel boevenvangers als de boeven na het spel overeenkomstig hadden, was het feit dat ze allemaal redelijk kapot waren. De rode, bezwete gezichten van zowel jeugd als volwassenen was daar een teken van. Maar op al die gezichten ook een glimlach. Omdat het toch wel heel erg leuk was om te proberen uit handen te blijven van de Hermandad en omgekeerd als boevenvangers om al die jongeren in witte pakken aan te tikken.

Prijswinnaars

Hoe ze deden is een raadsel (“Gewoon heel hard rennen,” zei één van hen), maar sommige deelnemers behaalden de eindstreep met 1 of 2 levens en alle stempels in de tijd die ervoor stond. Zij kregen een prijs van Fysio Lemmer uit handen van Bob Vermeeren – de Groot.

Bij de jongste groep werd Tye Dillingh eerste. Hij had alle stempels gehaald en nog 1 leven. Sven Schaap werd tweede met 2 stempels en 2 levens. Bij de oudere kinderen werd Reinoud Stam eerste. Hij was de allersnelste en was bijna 20 minuten voor tijd al binnen. Niels v.d. Wijk had 3 stempels en nog 1 leven en ontving daarmee ook een prijs.

Droge kelen gesmeerd door de Jumbo

Voor alle droge kelen na afloop van het evenement had Jumbo overigens allemaal drankjes en versnaperingen ter beschikking gesteld. Het mag duidelijk zijn dat die in heel veel dank werden ingenomen, want al dat rennen maakt behoorlijk dorstig en wat zoute snacks gaan er dan ook wel in.